Inga Iwasiów

Prozaiczka, krytyczka literacka, profesorka literaturoznawstwa, publicystka, aktywistka społeczna.

Autorka powieści: Bambino (Świat Książki 2007; Drzazgi 2023, finał Nagrody Literackiej Nike), Ku słońcu (Świat Książki 2010, 2014), Na krótko (Wielka Litera 2012), układających się w trylogię. Ich kontekstem są rozważania nad lokalnością, zmianami społecznymi i pamięcią.

W powieściach W powietrzu (Wielka Litera 2014), Pięćdziesiątka (Wielka Litera 2015), Kroniki oporu i miłości (Świat Książki 2019, Nagroda Literacka Jantar) porusza tematy takie jak seksualność, uzależnienia oraz polityczna aktywność kobiet.

Późne życie (Drzazgi 2023, finał Nagrody Literackiej Gdynia) wprowadza temat życia w katastrofie.

Aktywność w mediach społecznościowych zaowocowała książkami Blogotony (Wielka Litera 2012) oraz Widok z okna w podróży służbowej (Biuro Literackie 2024).

Ważnym nurtem zainteresowań naukowych i literackich pisarki jest autobiografizm, jego najpełniejszy wyraz dała w Umarł mi. Notatnik żałoby (Czarne 2012, finał Warszawskiej Nagrody Literackiej).

Jest także dramaturżką: napisany przez nią dramat Dziecko został wystawiony w Teatrze Współczesnym w Szczecinie w reżyserii Martyny Łyko (2017), a następnie zrealizowany w cyklu Teatroteka, w reż. Barbary Białowąs. Monodram na podstawie opowiadania Porada z tomu Smaki i dotyki (Świat Książki 2006) w reżyserii Stanisława Miedziewskiego aktorka Teatru Współczesnego w Szczecinie Krystyna Maksymowicz gra nieprzerwanie od 2015 roku.

Felietonistka, obecnie związana z „Dużym Formatem” GW. Opublikowała wiele prac naukowych, a także prekursorskie książki krytycznoliterackie: Rewindykacje. Kobieta czytająca dzisiaj (Universitas 2001), Gender dla średnio zaawansowanych (W.A.B. 2004, 2008), Odmrażanie. Literatura w potrzebie (Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego 2020).

Mieszka i pracuje w Szczecinie.