Reportaż „Potosí. Góra, która zjada ludzi” w finale Nagrody im. Ryszarda Kapuścińskiego!

Miło nam oznajmić, że wydany przez nas reportaż Potosí. Góra, która zjada ludzi Andera Izagirrego znalazł się w finałowej 10. Nagrody im. Ryszarda Kapuścińskiego. Potosí. Góra, która zjada ludzi to historia niekończącego się wyzysku boliwijskiej ludności, najpierw przez konkwistadorów i kolonistów, a obecnie przez globalne korporacje, wspierane przez polityków i Kościół. Izagirre pokazuje, jak wyzysk ten […] czytaj dalej

Oświadczenie ws. książki „Wydatki” Łukasza Zawady

W książce Łukasza Zawady pt. „Wydatki” znajduje się fragment dotyczący spotkania głównego bohatera powieści z redaktorem naczelnym tygodnika „Polityka”, Jerzym Baczyńskim. Zdarzenie to jest fikcją literacką. Wyrażamy ubolewanie, że opis fikcyjnej sytuacji stał się powodem niesprawiedliwych opinii i przykrych komentarzy kierowanych wobec realnego Pana Jerzego Baczyńskiego i Polityki Sp. z o.o. SKA, jako wydawcy tygodnika […] czytaj dalej

Grzegorz Uzdański z nominacją do Paszportu Polityki za „Wypióra”

„Zderzenie romantycznej frazy ze współczesnością sprawia, że »Wypiór« skrzy się humorem i ironią, ale nie jest to tylko zabawa stylem. Jak pisze Piotr Kofta: »satyryczny poemat dygresyjny Uzdańskiego czule kpi ze współczesnej Polski na dobre i na złe podszytej romantycznym mitem«. Mickiewicz i romantyzm dziś powraca, wstaje z grobu jako upiór, wraca w retoryce politycznej […] czytaj dalej

Maciej Jakubowiak w Dwutygodniku o twórczości Andresa Barby

– Barba nie dość, że zjawia się w polszczyźnie w aurze tajemnicy, to jeszcze sam pisze o tajemniczych zjawieniach – pisze Maciej Jakubowiak w arcyciekawym eseju o wydanych przez Filtry powieściach Andresa Barby. Całość tekstu w linku: https://www.dwutygodnik.com/artykul/9568-generowanie-bledow.html czytaj dalej

Wywiad Michała Nogasia z Vivian Gornick

„Odkrywałam siebie powoli. Od zawsze opowiadałam ludziom różne historie, zaśmiewając się, płacząc, łącząc to, co zasłyszane, z tym, co własne. Ileż to razy słyszałam: „Vivian, usiądź i to zapisz!”. Dopiero po przekroczeniu czterdziestki poczułam się jak Archidemes w balii z wodą. Eureka! Dotarło do mnie, że abym mogła stać się wiarygodna, muszę zmienić punkt ciężkości. […] czytaj dalej

Rozmowa z Brianem Porterem-Szűcsem w „Książkach. Magazynie do czytania”

„Co do Dmowskiego – powiem otwarcie to, co myślę. Miał zasługi dla Polski na arenie międzynarodowej, ale był wstrętnym człowiekiem. I to, że dziś w Warszawie w centrum miasta stoi jego pomnik, uważam za skandal. Jak w sercu polskiej stolicy może stać pomnik kogoś, kto uważał, że Żydzi nie są ludźmi w takim sensie jak […] czytaj dalej

„Świetlista republika” na trzecim miejscu na liście 10 najlepszych książek 2020 wg „Książki. Magazyn do czytania”

Świetlista republika Andresa Barby w przekładzie Katarzyny Okrasko znalazła się na trzecim miejscu na liście 10 najlepszych książek 2020 roku wg „Książki. Magazyn do czytania”. „’Świetlista republika’, będąca czymś więcej niż tylko jednym z najważniejszych tegorocznych odkryć literackich, to wołanie, by zwrócić godność tym, którym przez wieki ją odbierano. Dzieciom” – czytamy w uzasadnieniu Michała […] czytaj dalej

„Świetlista republika” z oceną 5/6 w „Newsweeku”

W „Newsweeku” Wojciech Engelking wystawia Świetlistej republice ocenę 5/6 i pisze, że książka niesie wspaniałe doświadczenia czytelnicze. czytaj dalej

Michał Tabaczyński w Dwutygodniku o twórczości Davida Sedarisa

„Śmiesznostki rodzinne, domowe dramaty, polityczna wściekłość, kłopoty z komunikacją (ze względu na językowy automatyzm albo dostęp do innych słowników), nieposłuszna i marniejąca fizjologia. Czytaliśmy już o tym u niego wcześniej. Ta fizjologia jest oczywiście najśmieszniejsza, wiadomo, nie ma dowcipów budzących rechot większy niż te fekalne. Ale nie zapominajmy, że Sedaris to pisarz, który nawet jeżeli […] czytaj dalej

Piotr Kofta o „Calypso” w „Dzienniku Gazecie Prawnej”

„Przede wszystkim Sedaris jest gejem, a nawet – jak sam o sobie mówi – ‘kieszonkowym gejem’ (ma odrobinę powyżej 160 cm wzrostu). Nie są to w żadnym razie cechy, które jednoznacznie decydują o tym, jak patrzy się na świat i na samego siebie – rzecz w tym raczej, że pomogły Sedarisowi w zyskaniu ironicznego dystansu […] czytaj dalej