Clarice Lispector
Clarice Lispector (1920–1977) – największa brazylijska pisarka, autorka kilkunastu powieści i tomów opowiadań, to postać legenda – zarówno ze względu na swoje kanoniczne miejsce w literaturze światowej, jak życie, które spowija aura tajemniczości.
Urodziła się w 1920 roku w Czeczelniku na Podolu w rodzinie ukraińskich Żydów jako Chaja Pinkasiwna Lispektor. Parę lat później jej rodzice podjęli decyzję o ucieczce przed falą antysemickich pogromów do Recife w Brazylii. Po śmierci matki zarażonej syfilisem przez rosyjskich żołnierzy, którzy ją zgwałcili, ojciec przeprowadził się z dziewięcioletnią Clarice oraz jej dwiema starszymi siostrami do Rio de Janeiro. Na początku lat 40. Lispector poślubiła brazylijskiego dyplomatę i wyjechała wraz z nim na placówki do Neapolu, a następnie do Berna w Szwajcarii, gdzie, jak pisała w listach do siostry, nudziła się tak bardzo, że zaczęła popadać w stany depresyjne. W kolejnych latach urodziła dwóch chłopców. Ostatecznie w 1959 roku podczas pobytu w Waszyngtonie, sfrustrowana fasadowością życia u boku męża, Lispector postanowiła od niego odejść, wrócić z synami do Rio de Janeiro i w pełni poświęcić się pisaniu. W wieku czterdziestu sześciu lat zasnęła w łóżku z zapalonym papierosem, wskutek czego doznała bardzo poważnych obrażeń, w tym częściowej utraty sprawności prawej dłoni. Zmarła w 1977 roku na nowotwór.
Za jej największe osiągnięcia literackie uznaje się jej powieściowy debiut W pobliżu dzikiego serca oraz Pasję według G.H, którą Filtry wydadzą w 2024 roku. W 1988 roku książka ta trafiła na listę największych dzieł literatury iberoamerykańskiej opracowaną przez UNESCO. Po polsku ukazała się również jej powieść Godzina gwiazdy (Wydawnictwo Literackie, 1987) oraz Opowiadania wszystkie (2019, WAB).
Na twórczość Clarice Lispector miały wpłynąć nauki jej ojca, który wprowadził ją w żydowski mistycyzm, jak również pisma Barucha Spinozy. Wielu krytyków podkreśla, że pozornie pozbawiona społecznych odniesień proza Lispector jest żydowska w tym sensie, że eksploruje tematy wygnania, poczucia obcości, próbuje nieustająco zdefiniować, czym jest ludzka tożsamość. Natomiast francuska filozofka i krytyczka literacka Hélène Cixous swoją definicję écriture feminine – pisarstwa kobiecego – wywiodła właśnie z utworów Clarice Lispector, zwracając uwagę, że pisząc z głębi kobiecego doświadczenia i kobiecej cielesności, brazylijska pisarka obaliła uznawane za uniwersalne, męskie wzorce narracji. Te dwa klucze interpretacyjne mogą być jakąś podpowiedzią, ale z pewnością nie wyczerpują złożoności pisarstwa Lispector, które stroniąc od społeczno-kulturowych odniesień, do dziś jest niezwykle aktualne.
Fot. archiwum rodzinne




Akwaeke Emezi
Alan Hollinghurst
Alana S. Portero
Alejandro Zambra
Allyson McCabe
Amy Key
Ander Izagirre
Andrés Barba
Angie Kim
Anne Enright
Bart D. Ehrman
Becca Rothfeld
bell hooks
Bożena Keff
Brian Porter-Szűcs
Camila Sosa Villada
Catherine Nixey
Claire Dederer
Clemens J. Setz
Colin Barrett
Dahlia de la Cerda
Dalia Mikulska
David Sedaris
Dawid Kujawa
Eduardo Galeano
Elizabeth Kolbert
Emma Becker
Ewa Wanat
Fiona MacCarthy
Gary Shteyngart
Giuliano da Empoli
Götz Aly
Grzegorz Piątek
Grzegorz Uzdański
Hamid Ismaiłow
Helle Helle
Hervé Le Tellier
Izabela Tadra
Jakub Wiśniewski
Jan Kurdwanowski
John Williams
Jonathan Kennedy
Joyce Carol Oates
Juan José Martínez
Jurek Sawka
Katarzyna Szaulińska
Leonora Carrington
Linda Scott
Ludmiła Ulicka
Łukasz Zawada
Maciej Górny
Maciej Hen
Marcin Oskar Czarnik
Marie NDiaye
Martín Kohan
Mateusz Górniak
Megan Nolan
Michał Cierzniak
Mike McCormack
Mirosław Wlekły
Monika Helfer
Natalia Ginzburg
Óscar Martínez
Patrycja Dołowy
Paul Murray
Piotr Siemion
Robert Jurszo
Sarah Manguso
Shalom Auslander
Sharon Rotbard
Sławomir Sochaj
Sunaura Taylor
Tamta Melaszwili
Vivian Gornick
Will Cockrell
Yossi Granovski