Kategorie
 

Martín Kohan

Urodzony w 1967 roku jeden z najważniejszych współczesnych pisarzy argentyńskich, przewrotny kontynuator tradycji Jorge Luisa Borgesa i Ricarda Piglii, autor jedenastu powieści, trzech tomów opowiadań i wielu esejów, w których rozlicza się z historią Argentyny. W 2007 roku uhonorowany prestiżową Premio Herralde za powieść Ciencias morales [Nauki o moralności], w której – podobnie jak w Dos veces junio [Dwa razy czerwiec] z roku 2002 – zastanawia się nad tym, co sprawia, że społeczeństwo potrafi zaakceptować usankcjonowaną przez państwo przemoc, a nawet w niej uczestniczyć. W obu tych książkach Kohan wraca do argentyńskiej dyktatury z lat 1976-1983, opisując uwikłanie jednostki w mechanizmy systemowego bestialstwa, choćby tylko przez brak reakcji, co jak podkreśla pisarz, stanowi echo jego doświadczeń z dzieciństwa – jako uczeń, pod koniec lat 70., wracając do domu, codziennie mijał zabudowania Szkoły Mechanicznej Marynarki Wojennej (Escuela de Mecánica de la Armada, ESMA), w której podziemiach mieściło się nielegalne centrum zatrzymań i tortur: dobiegające stamtąd krzyki opozycjonistów tłumiono rockowymi przebojami, a okoliczni mieszkańcy wiedzieli, co się tam dzieje, choć udawali, że nie wiedzą. Terror rządów junty Kohan zderza w swoich książkach ze zbiorową gorączką wywołaną sportowymi igrzyskami, zwłaszcza mistrzostwami świata w piłce nożnej; z oglądania meczów czyni metaforę bierności i podatności na autorytarną, nacjonalistyczną propagandę. W powieściach Kohana najokrutniejszej przemocy doświadczają kobiety, ale też one stawiają jej największy opór. Czytając jego książki nierzadko musimy znosić sceny, na które wolelibyśmy nie patrzeć. Kohan nie chce o argentyńskich koszmarach zapomnieć i ponawia swoim pisaniem pytanie, w jaki sposób można mówić o horrorze.

Autorem zdjęcia jest Daniel Mordzinski.